سید عبدالله علوی فرزند سید علی متخلص به رجایی از شعرای دوبیتی سرا و رباعی پرداز منطقه دشتی بود.او در سال ۱۳۲۰ ق در دوستای چاووشی در نزدیکی خورموج مرکز شهرستان دشتی تولد یافت.سید عبدالله از خاندان سادات دشتی بود که نسب شریفش با ۳۹ واسطه به امام زین العابدین (ع) میرسد.او در انواع شعر مخصوصا در دوبیتی و رباعی طبع ازمایی کرده است.سال وفاتش برای ما مشخص نیست.

زمن یکباره  غارت   کرده      دلبر

دل و صبر و هش وهم پا وهم سر

رجایی    نباشد   دست   پیکار

مگر در  عرصه گاه  عدل   محشر

**********************

زدیدارت  نگارا  دور   ماندم

ز دل از دولتت مهجور ماندم

نبودی  اختیار وصل و هجران

از این رو عاقبت  مجبور ماندم

**********************

مجو عهد وفا  از  نازنینان

مشو غافل زمکر خوبرویان

حذر کن ای رجایی تا توانی

ز حسن صورت گفتار انان


منبع:فرهنگ نامه بوشهر

نویسنده :دکتر سید جعفر حمیدی