از بناهای دوره ناصری است که توسط ریس عبدالحسن رزمی در حدود سال ۱۲۸۰ ه.ق پس از نقل مکان از دمنالو به سنا بر روی تپه بلندی در غرب روستا ساخته شد.قلعه شامل یک حیاط بزرگ و حصاری به صورت مربع و دو درب یکی به طرف مشرق رو به ابادی دیگری رو به جنوب بوده است.بنا دارای چهار باب خانه بوده و بر روی ضلع شرقی ان گوشواره ای زیبا قرار داشته است که بیشتر جهت دیده بانی و نشیمن از ان استفاده می شده است.در اطراف قلعه زمینهای زراعی و منازل اهالی ابادی وجود داشته است.امروزه قلعه کهنه به صورت تل بلند انباشته شده از خاک است که فقط اثاری از گوشواره ان باقی مانده و از دور نمایان است.
علی قلعه
این قلعه در شرق سنا است که مربوط به ریس علی رزمی بوده و در اوایل دوره پهلوی با همکاری مردم در محوطه وسیعی به صورت مربع ساخته شده است.مصالح ان گل و خشت، چندل و گز بوده و از یک درب ورودی اصلی به نام دروازه در طرف جنوب برخوردار بوده است.قلعه از دو قسمت داخلی و بیرونی تشکیل می شده که به وسیله راه کوچکی در وسط حیاط به هم دیگر وصل می شدند و دو ردیف اطاق در قسمت اندرونی قلعه و رو به روی هم قرار داشتند.اصطبل قلعه در قسمت بیرونی قلعه قرار داشت و در ضلع جنوب شرقی ان گوشواره ای قرار دارد که نشیمن گاه ریس بوده و دور قلعه دیواری مرتفع و قطوری قرار داشت.در جنوب قلعه و چسبیده به ان یک باغچه لیموی با صفایی بود که بویسله اب فاریاب ابیاری می شد
و در حدود سال ۱۳۶۵ ه.ش به دلیل قطع شدن جریان فاریاب خشک شده .در محوطه باغچه و در ضلع غربی ان دستگاه سنتی ارد سازی که بوسیله یک تلمبه کار می کرد مستقر بود.بعد از در گذشت ریس محمد علی قلعه رو به ویرانی رفت و قسمت عمده ان تخریب و تسطیح گردید و جای ان ساختمانهای جدید بنا گردید و در حال حاضر یکی از فرزندان وی در انجا سکونت دارند.

منبع:کتاب تاريخ دشتی