ااز بناهای دوره قاجار است که توسط باقر خان برادر محمد خان پایه گذاری شده و در دوره محمد حسن خان به اتمام رسید.قلعه شامل بنای عظیمی هست که بعد از قلعه محمد خان از بزرگترین قلعه های دشتی استو شامل دو قسمت بیرونی و اندرونی است که به وسیله یک راه کوچک معروف به چیله به یکدیگر راه دارند.
قسمت داخلی محل اسکان خانواده خان بوده و اشپز خانه خان نیز در انجا قرار داشته است و قسمت بیرونی نشیمن گاه خان بوده است.در قسمت شرقی قلعه گوشواره زیبایی قرار دارد ودر شمال گوشواره محوطه ای وسیع برای مراسم شب نشینی است.قلعه در قسمت جنوب روستا واقع و سه طبقه است و شامل چندیر خانه تو در تو بوده که بیشتر انها به هم راه دارند و یک گاراژ و اصطبل وسیعی دارد که درب گاراژ بیرون و رو به طرف مغرب باز می شود.
در کنار قلعه باغچه ی با صفایی از مرکباتی چون لیمو ، ترنج ، نارنج وجود دارد که هنوز اباد است و باغبان مخصوص داشته.قلعه پس از نقل مکان خان به شیراز خالی از سکنه گردید و بعضی از قسمت های ان در حال تخریب است که در سال ۱۳۸۲ توسط میراث فرهنگی به عنوان اثار تاریخی ثبت شده است.در شرق قلعه یک دستگاه تلمبه بادی با اب شیرین وجود داشته که اب اشامیدنی روستا را تامین میکرده و در واقع یکی از عوامل تجمع افراد محله به دور قلعه وجود همین اب شیرین بوده است در حال حاضر تلمبه بادی غیر قابل استفاده شده است و اب چاه شیرینی سابق را ندارد و فقط برای ابیاری باغچه قلعه از ان استفاده میشود.
به ان امید که قلعه مورد مرمت و تعمیر قرار گیرد تا مانند قلعه خورموج(محمد خان) از بین نرود.

منبع:کتاب تاريخ دشتی