ایا واقعا عشق وجود دارد؟ یا ساخته ذهن بشری برای فرار از زندگی روزمره است؟ یا برای فرار از تنهایی یا خلا های روحیست؟ یا کمبود عاطفه؟

اصولا چه موقعه ای عشق بوجود می اید؟ از روی نگاه ظاهری یا دیدن چشم شهلا ویا  ابرو کشیده ای همانند شمشیر؟؟؟

عشق پایه ای عقلانی دارد یا کار دل است؟عشق را با چه دیدگاهی می بینیم سازنده یا ارام کننده دل طوفان زده معشوق و عاشق؟

اصلا عشق صرفا زمینیست یا صرفا خدایی اسمانی؟ یا چیزی میان این دو؟

ایا اعتقاد به عشق منطقیست یا خیالی؟

به این شعر فایز دشتی اعتقادی دارید؟

عشقت به جانم اتش افروخت

که تا صبح قیامت بایدم سوخت

اگر از ابم برون اری بمیرم

وفاداری زماهی باید اموخت

*****************

یا به این شعر مولانا که می فرماید:

عشق از ازل است تا ابد خواهد بود

جویینده عشق بی عدد خواهد بود

فردا که قیامت اشکارا گردد

هر انکس نه عاشقست رد خواهد بود

شما چه فکر می کنید؟؟؟

پرنده ای بود با زیبایی خیره کننده. با دمی طلایی براق با بالی سبز ،دلی شاد با منقار قرمز تر از خون ، زیباتر از لب مهتاب ، با پنجه هایی همچون عقاب ، قوی  تر از باد. بالی گشود در اسمان با غرور به پایین می نگریست مرغی را دید  در دل به او تاخت :

که این مرغ بدبخت پرواز را هم نمی داند که چه بد بخت است من کجا و این کجا.

رفت تا به گنجشکی رسید گنجشکک به سختی بال می زد پی روزی خویش بود که پرنده با تحقیر نگاهی کرد گفت:

چقدر ضعیف است این گنجشکک  چه بالهای نهیفی چه سست بی اراده  من کجا و این کجا.

رفت تا به عقابی رسید پرنده ما در دل خود گفت:

چقدر این عقاب زشت خشن است چه منقار بال زشتی  من کجا و این کجا.

همی رفت تا به جایی رسید خوش اب و هوا و پر از میوه ها و غذاهای لذیذ به پایین دست رفت به طمع ، هر چه می خورد سیر نمی شد تا که به ناگاه به دام صیادی افتاد و روانه قفسی کوچک شد. هر چه تلاش می کرد روز شب نمی توانست از ان قفس بیرو ن اید .

ولی پرنده قصه ما بعد از چند وقت دیگر عادت کرده بود هر روز رمی خوابید غذایش نیز بدون زحمت اماده بود ولی همیشه با وجود اینکه همه چیز داشت باز هم در دل نگران بود تشویش داشت.

سالها گذشت زیبایی منقارش به سیاهی رفت دم طلایش به تباهی , سبزی بالش به زردی  پنجها هایش به سستی  و پروازش به فراموشی.

از قضا روزی

مرغ را دید که ازاد ست به این طرف ان طرف می رود ، گنجشک را دید که به راحتی در اسمان می پرد خوش خرم است و عقاب را دید که سلطان اسمانهاست و ...

جرقه ای در ذهنش ایجاد شد و خود را با تمام وجود به در زد

در قفس باز شد 

                            دوباره به اسمان پرید...

                                                       پرنده ازاد شد.

1024X768

امروز روز غربت اسلام است

امروز روز وفات حضرت محمد (ص)

امروز روز ظربت خوردن علی امیر مومنان است

امروز روز مسموم شدن امام حسن است

امروز روز بریده شدن سر عزیز فاطمه امام حسین است

......

امروز روز ضبحه عدالت است

چه کسی امام علی را به شهادت رساند؟

مسلما همه می گویند ابن ملجم مرادی.ولی ایا ان مرد ضعیف به تنهایی می توانست این مرد خدایی را به شهادت برساند مسلما خیر!

زیرا که این جهالت مردم بود که باعث شهادت امام علی شد.مردمی که فرق بین امام علی و معاویه را ندانستند  و ایا فکر می کنید انهایی که در بلاد اسلامی بودند یهودی بودند کافر بودند یا نماز دین را ترک گفته و همگی مجوس و بت پرست شده بودند.نه انان نماز می خواندند قران تلاوت می کردند علمایشان علم زیاد و در خور توجهی داشتند ولی چرا همین قوم مسلمان باعث شهادت ال محمد شدند نه قوم کافر... زیرا که در جهالت و متاع کم دنیا غرق شدند و علمای انان نیز از این جهالت انان استفاده کردند و به هر سو مانند گوسفند به این طرف ان طرف کشاندند. زیرا که قدرت تفکر نداشته و در جهالت خود غرق شدند.مثالی می زنم تا قضیه فهمش اسانتر شود تا حالا فکر کرده اید که چرا امام حسین در جایی شهید شد که بیشترین شیعه دنیا را داشت و چرا امام رضا در جمع کثیر شیعیان مسموم شد و به شهادت رسید.چیزی غیر از جهالت مردم بود. به ولله که مردمی که توانایی فکر کردن ندارند و از دین خدا فقط نمازش را می دانند و روز تا شب با غیبت و فتنه روزگار می گذرانند باعث شهادت عدالت می شوند و ان را از بین می برند.

هنوز کرج را با ان خانه کعبه کذایی به یاد می اورید هنوز کسانی را که با اندک بهایی دنیای خود را می فروشند می بینید هنوز طرفداران جهالت را می بینید و هنوز طرفداران دروغ و فتنه را می بینید اینان از همان نسلند که علی مرد عدالت را به شهادت رستاندند انان همانند این نسل تا ابد ادامه دارد ربطی به نژاد ندارد...

چند صباحی است که دو اقوام دوست برادر عرب و فارس با کوچکترین جرقه ای به جان هم می افتند و چه کسی از این فتنه ها سود می برد . مسلما به سود کسانیست که می خواهند حکومت کنند و با نفاق بین مسلمانان حکومتشان را  حفظ کنند.و  اینگونست که مردم را اینگونه به جان هم می اندازد.حتی بر سر نام دریا نه برای مرز ان !   فقط نام دریا ... ایندگان در مورد ما چه قضاوت خواهند کرد؟ مگر همین دو قوم نبودند که در قرن پنجم و ششم با کمک هم در بغداد دانشگاهی درست کرده بودند که تمامی دانشمندان از یونان بتا هند ما چین به انجا می امدند تا بحر ه ای از تمدن شگرف و پیشرفته اسلامی ببرند.تمدن اسلامی باعث بوجود امدن کسانی چون ابو علی ابن هیثم عراقی ابن زباوی اندلسی شد نه تمدن ایرانی توانست نه بت پرستی و ...

پس من باید بدانم که از چه کسی از چه تمدنی دفاع خواهم کرد در اینجا ما عدالت را می جوییم نه وطن را چون خاک خاک خداست و ما وارث ان نیستیم حب وطن داریم نه وطن پرستی چون اگر روزی مملکتم ایران سرزمین ثروتمندی شد ولی به بقیه کشورها ظلم کند    ایا من باید ان را بپذیرم چون کشور من است.

مثالی می زنم یونانیها برای داشتن کسی چون اسکندر مقدونی بسیار می نازند و مفتخرند چون باعث گسترش کشورش و نابودی دولت دشمن یعنی ایران شد.ایا انان درست فکر می کنند و از روی عدالت سخن می گویند! ایا فکر نمی کنند که این اسکندر بزرگ خون هزاران بی گناه زن و بچه را ریخته و سربازانی که فقط برای جاه طلبی ایشان خونشان فدا شده.حال من می توانم به خشایار شاه بنازم چون ایشان یونان را گرفته و اتن را به اتش کشیده.چند نفر ادم بی گناه را به خاک خون کشیده ایا ایشان باعث افتخار من است یا شرمساری ایا انوشیروان باعث افتخارست یا خسرو پرویز یا نادر شاه افشار یا ....

حال باید پرسید ما به دنبال عدالتیم یا گذشته فسیل شده مان که با ان ارتباطی نداریم و چه خوب و چه بد فقط درسیست برای ما که چون کورش  چون سلمان فارسی و برای عراقی ها چون مالک اشتر نخه ای چون میثم تمار و برای عربستانی ها چون ابوذر غفاری و سید شهدا حمزه ... اینان الگوی ما یند که برای عدالت برای دوستی برای بزرگیمان و برای خوشبختی مردم شمشیر زده و جنگیدن نه برای حکومت کردن.

و ادامه دارد...

خدایا چرا ما را در دنیایی اوردی که امامی و بزرگی را در ان نمی بینیم ؟ خدایا می دانیم که هیچ وقت لیاقت داشتن انان را نداشتیم و شاید امروز نیز با این همه زجربی که می کشیم ...  ولی خوب که می نگرم می بینم که شایسته هیچ نبودیم و تو بهترین را بر ما نازل کردید.

خدایا دینی را اعطا کردی تا ما را به تو به عدالت به زیبایی دعوت کند ولی خدایا می بینی چطور حتی پیامبر پاکت را زیر سوال و اتهام می برند  پیامبری که تمام زندگیش را برای مردم داد تا شاید به انسانیت نزدیکتر شوند ولی خدای من, پیامبرت را مورد اتهام قرار می دهند و از هر سویی به او می تازند ان همه چه کسانی ! کسانی که شهوت انان را به حیوانیت کشانده چنان حیوان فقط غریزه می فهمند و چنان حیوان می تازند و چنان حیوان می درند ! اگر دیدن یکیشان زخمیست یا توان ندارد به کمک او نشتافته و بر عکس او را چون گوسفند قربانی تک نک خواهند کرد.بعد اینان دم از حقیقت می زنند کسانی که در لجن زار شهوت حیوانیت غرقند ....

و اما انان که دم از خدا و پیغمبر می زنند و کلماتی را بر زبان روان می کنند بدون انکه این کلمات را درک کنند و به خیال خویش در بهشتند فقط به خاطر دینشان! وای بر ما خدا مسولیتمان را فراموش کردیم به دینی که از پدر برایمان ارث رسیده مفتخریم . حتی بر سر نام دریا هم با هم می جنگیم خدایا دریایی که تو به ما دادی تا همه از ان بهره ببریم و در نعمت شادی که به ما دادی سالها غرق باشیم  ولی ... خدایا کتابت را در سرزمین مسلمین به اتش کشیدند و کسی دم بر نیاورد خدایا چه کسی غریبتر از توست در بین ما 

خدایا دینت باز یچه دست هنروران شد برای حکومت

خدایا انچه تو عطا کردی برای شادی به غم اه تبدیل شد

خدایا ایا ما لیاقت این همه لطف تو را داشته ایم؟

خدایا خدایا خدایا

سرزمین من دشتی سرزمینی که روزی فایز و محمد خان و خالو حسین می پروراند ولی امروز ...

سرزمینی که روزی عالمان دینی چون سید محمد نبوی و سید علی نقی دشتی و غیره داشته ولی  امروز ....

و با همه این وجود داشته هایمان را نیز دوست نداریم اساتیدی که خون گریه می کنند و کسانی که سو استفاده می کنند !  همه چیز در هم پیچیده و همه چیز  بار سفر بسته تا جای خود را به جهالت بدهد.

سرزمینی که هیچوقت روی رفاه را ندیده  تاریخی که حتی یک بار حرفی از خوشبختی مردمش به زبان نیاورده الان نیز به همین سبک میرود هنوزم ان بی برقیها هنوزم ان بیمارستان شبه قبرستان هنوزم خانه های که با کپسول در صورتی که لوله گاز از چند قدمیان می گزرد به خاطر دارم ولی دریغا و دریغا از ذره ای تغییر جوانانی که حتی حق خود را نمی شناسند بسیارند در این شهر شاید هم گناهی ندارند با واژه حق روبرو نشده اند و نمی شناسندش.

سرزمین من زیبا نیست پر شده از جهالت کورند مردمان یا که کورشان کرده اند زبان ندارند یا بی زبانشان کرده اند البته که چه بی فروغ است سرزمینی که دختر بازی باشد تفریح جوانان و غیبت و فتنه کار بزرگسالان واقعا این جامعه که کم هم نیستند پذیرای امام زمانند ! خودمان را گول می زنیم یا که واقعا باور داریم من هنوز در کشورهای عربی به  یاد نمی اورم که به دختری تجاوز شده باشد در صورتی که تمام جوانیم را در این کشورها گذرانده ام ازار جنسی یا با حرف یا هر چیز دیگری. مگر حضرت ابراهیم نفرمود که امت من انقدر با غیرت هست که از پشت هم  به نامحرم نگاه نمی کنند. پس این جامعه کجایش شبیه است به جامعه پذیرای امام زمان.

سرزمین خفته در غم و گناه و فتنه وقت بیدار شدن است مگر این همه عذاب الهی را نمی بینی قحط سالی گرانی و ظلم بیدار شو از گناه فاصله بگیر به دنبال حق و عدالت باش و انسان باش اینها نتیجه اعمال خودتان است به دنبال مقصر نگردید

امر به معروف و نهی از منکری بود که باید می گفتم و وظیفه خود می دانستم وسلام.

و گفته از حضرت علی (ع) در مورد دوره ای خاص از تاریخ و امت حضرت محمد را تشریح می کند:

الا خبار عن مستقبل

و قال علیه سلام :یاتی علی الناس زمان لا یبقی فیهم من القران الا رسمه , و من الاسلام الا اسمه , و مساجدهم یومذ عامره من البنا , خراب من الهدی , سکانها و عمارها شر من الارض , منهم تخرج من الفتنه , و الیهم تاوی الخطیة:یردون من شذ عنها فیها , و یسوقون من تاخر عنها الیها.

یقول الله سبحانه:فبی حلفت لابعثن علی اولک فتنة تترک حلیم فیها حیران و قد فعل , و نحن نستقیل الله عثرة الغفلة. الحگمة 370

خبری از اینده

روزگلری بر مردم خواهد امد که از قران نشانی و از اسلام جز نامی باقی نخواهد ماند.مسجد های انان در ان روزگار ابادان اما از هدایت ویران است.

مسجد نشینان و سازندگان بناهای شکوهمند مساجد بدترین مردم روی زمین می باشند که کانون هر فتنه و جایگاه هر گونه خطاکاریند هر کس از فتنه بر کنار است او را به فتنه بازگردانند و هر کس از فتنه عقب مانده او را به فتنه ها کشانند , که خدای بزرگ می فرماید:

((به خودم سوگند بر انان فتنه ای بگمارم که انسان شکیبا در ان سرگردان بماند !))

و چنین کرده است و ما از خدا می خواهیم که از لغزش غفلت ها در گذرد. حکمت 370

حال یک سوال اساسی پیش می اید ایاتاریخ ما را از هم دور می کند؟یا واضح تر بگویم ایا تاریخ انسانها را به هم نزدیک یا دور می کند؟

ایا ایرانیان عربها کردها تر کها یک نژاد هستند یا فقط زبانشان با هم متفاوت است؟

ویا ایرانیان از نژاد اریایی کردها ارامی و اشوری و عرب ها تازی نژادند؟

و ایا امروزه چیزی به نام نژاد وجود دارد؟

و در این بحث من منظورم ملیت نیست بلکه نژاد است.برای اینکه به نتیجه برسیم باید به تاریخ یا بهتر بگویم تاریخ مهاجرت اقوام مختلف نگاهی بیاندازیم.همینطور که ذکر کردم منظورم انسانها هستند نه بناها زیرا که انسانها توانایی مهاجرت و جابه جایی دارند ولی بنا خیر .بطور مثال:در شیراز بنای تخت جمشید وجود دارد که توسط هخمنشیان درست شده است ولی الان مردمی که در شیراز هستند از همان نسل یعنی نسل کورش و داریوش هستند از کجا معلوم که نوادگان انها به عربستان مهاجرت نکرده باشند و الان عربی صحبت می کنند و یا اهرام ثلاثه مصر این اهرام ساخته فر عونها بوده و زبان و فرهنگ خاص خود را داشته اند ولی الان مردم و فرهنگ انان بسیار متفاوت و عربیست که نشان دهنده مهاجرت اعراب به انجاست.و یا چرا راه دور بروم کلات خورموج در دشتی که هنوز محققان نمی دانند چه قدمتی دارد بعضی به ساسانسان بعضی هخامنشیان و بعضی .... منتصب می کنند ایا الان نژاد ما دشتی ها از انهاست در صورتی که تعداد زیادی از جمعیت خورموج و یا دشتی را سید ها تشکیل می دهند که از عراق و مدینه به این نواحی امده اند و علمای بزرگی که از بحرین و عربستان امدند غیر قایل انکار است.سوال اساسی اینجاست ایا بنا نشان دهنده نژاد هم هست! که اینجا باید بگوییم به هیچ وجح.نگاهی دارم به شهر اسلامی کوفه اگر به اقوامی که به انجا مهاجرت کرده اند نگاهی بیاندازیم می بینیم که همه انها دورگه عرب و ایرانی بوده اند و در این هیچ شکی نیست.و با ورود اسلام و مهاجرتهای زیاد اقوام چه دلخاه و چه به جبری چیزی به نام نژاد وجود خارجی ندارد...

برای اینکه این موضوع را بهتر درک کنیم نگاهی می اندازیم به دو شهر همسایه کویت و بوشهر. در کویت زبان اول و رسمیشان عربی است و در بوشهر زبان اول و رسمیشان فارسیست.پس اینجا باید نتیجه گرفت که نژادشان با هم متفاوت است!ولی در واقع اینطور نیست حال نگاهی دارم به بزرگان این دو شهر:

بوشهر:بوشهر را بلاشک با فایز دشتی می شناسند ایا تا به حال فکر کردید اصل ایشان از کجا بوده او نسبش به فارس بن شهبان می رسد که از نجد عربستان به نواحی دشتی امده است.حتما نام بزرگ مرد و کسی که نقش بزرگی در شیعه کردن بوشهریها داشت شنیده اید شیخ حسن ال عصفور او نیز از بحرین به بوشهر امد.ابوتراب عاشوری شهید بزرگوار دشتی که نسبش به ال عاشور می رسد که ایشان نیز از بحرین به دشتی و بوشهر امدند و شهید راه حق شیخ حسین چاهکوتاهی او نیز نسبش به شیخ دموخ می رسد که از عربستان به این نواحی امده بود و درازی ها و بلادی ها و نصوری ها و بحرانی ها و ماحوریها .........

کویت:حسین دشتی دکترای تغذیه دارد و مرد با دانش و علم کویت محسوب می شود و یک وزنه علمی فرهنگیست برای کویت او اصلش از دشتی بوشهر است و از دشتی به کویت مهاجرت کرده اند.حیدر بوشهری یکی از شاعران بزرگ کویت که از اسمش نیز معلوم است و یا عبدلله بوشهری یکی از بزرگترین بازیگران کویت که بسیار معروف و محبوب است و یا حنان دشتی و حسن دشتی و فیصل دشتی و یا محمد بوشهری و.........

بله تاریخ ما را به هم نزدیک می کند نه دور پس این همه نفرت ما از هم از کجا ناشی می شود ایرانی به عرب و عرب به ایرانی ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جالب اینجاست که این فقط در کشورهایی چون ما اتفاق می افتد که نه به هم پاسپورت می دهیم به ((جز پاکستان و سوریه)) و نه برای یکدیگر احترام قایلیم .الان در المان حرف از نژاد بزنید نه تنها به شما می خندد بلکه مورد ماخذه هم قرار می گیرید مثلا اگر بگویید ما و المانیها از نژاد اریایی هستیم واقعا مظحک است نه قیافه و نه هیچ چیز ما شبیه هم نیست ولی بعضی از ما ها ............

در صورتی که همین امریکا یکی از علتهای پیشرفتش استفاده از مهاجران بوده و از انها برای پیشرفت خود استفاده می کند و کرد و شعار جالب انها این بود که امریکا مال کسانیست که در ان زندگی می کنند که عین اسلام در این شعار است هر چند که انها سو استفاده می کنند از این موضوع.

وقتی خبر موفقیت یک افغانی را در استرالیا می بینم بسیار غبطه و حسرت می خورم که چرا در انجا ایران که به انها نزدیکتر بوده چرا در ایران نیستند تا خدمتی به یک کشور مسلمان بکنند همینطور دانشمندان عراقی و ایرانی خودمان که الان به انها خدمت می کنند چرا ما نتوانستیم اینان را جذب کنیم واقعا چرا؟ انها استفاده میکنند و دلخوشی اینست برای ما که طرف مسلمان بوده همین بس. و حالا نه اینکه حتما دانشمند باشد نه نیروی انسانی هر چه بیشتر بهتر بویژه اگر مهاجر باشد.

و همین است که حضرت محمد می فرماید مهاجرت کنید و تا می توانید خاندان خود را بزرگتر کنید.

ولی ما نه همدیگر را مسخره می کنیم همدیگر را پست می دانیم از هم بدمان می اید انگار ما تا به حال قران نخواندیم سوره حجرات(ایه 10) را بخوان ای مسلمان بخوان:

                                             بسم الله الرحمن الرحیم

یایها الذین امنوا لا یسخر قوم من قوم عسی ان یکونوا اخیرا منهم و لا نساء من نساء عسی ان یکن خیرا منهن و لا تلمزوا انفسکم و لا تنابزوا با لا لقب بـس الاسم الفسوق بعد الایمن و من لم یتب فاولک هم ظالمون 

                                                            صدق الله علی العظیم

موضوع مورد بحث ما این است که چرا امام حسین قیام کرد ؟با وجود این که می دانست حتی اگر کوفیان نیز به وعده خود عمل کنند به پیروزی نخواهند رسید چون سپا هی که تدارک دیده بودند بسیار بیشتر از جمعیت کوفیان بود سرزمینی  که از ایران تا نزدیکی های اسپانیا گسترده شده بود و جمعا یک کشور واحد تشکیل داده بود مطمنا توانایی مقابله با ان سپاه را نداشتند.ولی امام در این واقعه چه چیز را می خواست ثابت کند مسلما رسوا کردن ظالم که به چه زیبایی این کار را کرد و نشان داد که معاویه با امام علی قابل مقایسه نیست شخصیت واقعی  یزید و قوم بنی امیه را نشان داد  که بعد از این واقعه حلناک و تاسف بار عمری نکردند و از بین رفتند.

حال باید نگاهی انداخت به تفکرات مردم ان موقع که چرا حضرت علی تنها ماند دلیلش فقط تبلیغات بود چون معاویه با کارهای ظاهری و قدرت تبلیغات توانست مردم را به خود جذب کند با نماز شب خواندن با کمک به فقرا با مسجد ساختن ... و مردم می گفتند که معاویه نماز می خواند علی هم ! معاویه به فقرا کمک می کند علی هم! ولی علی مظهر عدالت یعنی خواستار عدالت بود به طور مثال به عرب و عجم 3 درهم می داد ولی معاویه روز به روز بر سرمایه خود می افزود و حق و عدالت را زیر پا می گذاشت و مردم به این دل خوش بودند که کشورهای بیشتری دارند ضمیمه عربستان می شوند و مسلمانان دارنذ به قله های افتخار و علم می رسند دریغا که بدون عدالت اینان همه هیچست.  و اینجاست که مردمی که به دنبال عدالت نیستند در میان انان عدالت یعنی (علی) تنها خواهد ماند.

اولین تیر رسوایی را امام حسن بر پیشانی این دولت  زد با عهد نامه خود که بعد به دست معاویه نفض شد و چهره این مرد را به مردم اگاه بیشتر نشان داد و تیر خلاصی را امام حسین بر پیکره این دولت زد با خونش و اسیر شدن خانواده اش یعنی همه چیز را برای حق و عدالت داد.

حال نگاهی دارم به فرهنگی که امام حسین به جامع تزریق کرد و نشان داد که در هر شرایطی در مقابل ظلم باید ایستاد با در نظر گرفتن جو حاکم.در اینجا رجوع می کنم به یک واقع تاریخی که نشان دهنده فرهنگی بود که امام حسین به مردم داد:

حنبلی که یکی از بزرگان اهل سنت است پسری داشت که در اصفهان برای مدت یک سال قاضی بود و در دربار کار می کرد درباری که نوه پیغمبر را با ان وضع به شهادت رسانده بود ند هرچند که در احوالات پسر حنبلی امده که از لحاظ برقرار کردن عدالت شهره عام خاص بوده است. حنبلی خود در نزدیکی فرات زندگی می کرد روزی که داشت به خانه باز  می گشت دید که  همسرش  نان می پزد به او گفت: ما  که پولی نداشتیم از کجا پول اوردی ؟و نان پختی!  همسرش نیز گفت: با پول پسرت. حنبلی گفت :اینها را ما نمی خوریم به فقرا بده که این پول حرام است. ولی حتی فقرا و مساکین نیز از این نان نخوردند . چون ان زمان کسانی که در دربار کار می کردند بسیار منفور بودند .نانها تا چهل روز ماند و بعد  نانها  را به رود فرات انداختند و حنبلی تا اخر عمر از ماهی فرات نخورد.

پس کاش ما به جای سینه زنی صرف و گریه کردن   فرهنگ حسینی  را می گرفتیم تا این چنین به ظلت نرسیم وسلام.

پخش زنده مراسمات محرم | بوشهر

  در این مبحث نگاهی دارم به فکر کردن و تفکر در آيات قران که مسلما خيلی مهمتر و ثواب بيشتری دارد نسبت به  روخوانی و نفهميدن آن چون اول بايد يک مسئله را فهميد بعد به آن عمل کرد و با خواندن  تنها مسلما شما به اصل قضيه پی نخواهيد برد و لاجرا نمی توانيد عملی انجام دهيد.

به این آيه از قران توجه بفرماييد:

((لقد انزلنا اليکم کتابا فيه ذکر کم کم افلا تعقلون)) (انبيا:10)

براستی کتابی را بر شما نازل کرديم که وسيله بيداری و آوازه بزرگواری شما را در بر دارد، پس چرا در آن نمی انديشيد؟

قران برای گروه خاصی نازل نشده است این کتاب اسمانی مربوط به همه مردم است.نه علم خاصيست نه فلسفه پيچيده ايست کتابی است برای رستگاری ما و هر انسانی بايد بخواند و در آن انديشه کند يک مثال ميز نم:مگر ابوذر غفاری زمانی که مسلمان شد چه ميدانست آيا خود را کامل اصلاح کرده بود يا نه علم خاصی داشت او يک بيابن گرد يا بهتر بگويم قوم او راهزن بودند ولی ببنيد چگونه به قران عمل می کند چون آن را خوانده و درک کرده استب با فهم شعور.بارها در قران به تفکر و انديشه در آن ما را تشويق می کند و ميخواند و هميشه از کلمه ((ناس)) استفاده می کند يعنی مردم نه گروه خاص يا افراد مشخصی از وقتی کهما از  قران فقط برای مردگان و برای اموات استفاده شد ما رو به سوقوط و بدبختی پای نهادیم چون که از آن غافل مانديم و در حد يک روخوانی بسنده کرديم. بعضی از ما ها مصداق بارز این آيه هستيم که خداوند می فرمايد:

((و منهم اميون لا يعلمون الکتاب الا امانی ))(بقره:78)

و برخی از ایشان اميانی هستند که از کتاب چيزی جز خواب و خيال نمی دانند.

يعنی انان که تنها از قران  قرائتش را می دانند پس در آيه های آن فکر کنيد و بی انديشيد که راه رستگاری شما در آنست.

از من انتظار تعريف ر ا نداشته باشيد چون که در اینجا نه برای تعريف آمدم نه برای بزرگ کردن ملتی يا قومی يا نژادی در این بحث نگاهی کوتاه خواهم داشت به فضای کنونی جامعه که بعضی از افراد و نه همه به آن دچار شده اند.بحث افراط که الان در جامعه ما رو به افزايش است..امروز کمتر به شخصيت بزرگ حضرت محمد اشارهای میشود و يا سخنی گفته می شود کسی که شاگردی همچون علی را دارد بی شک خود دارای علم زيادی بوده و همواره از علم به نيکويی ياد کرده و عالمان را مورد احترام قرار می داده.و در آن زمان اعراب را به حدی از علم و معرفت رسانيد که دين اسلام را تا اسپانيا گسترش دادند.حال چگونست که بعضی ها او را با کورش مقايسه می کنند. در صورتی که حکومت او نيز مثل حاکمان گذشته اش چندی پس از خود از بين رفته و از کاخ او جز ويرانه ای نمانده است در صورتی که حضرت محمد کعبه را بن(در اینجا منظورم از لحاظ معنوی است ) نهاد و سالانه ميليونها نفر بر دور او تواف کرده و هنوز بعد از 1400 سال بر پاست تفاوت او با کورش در همينجاست او بردلها خانه و کاخ برپا کرد و کورش بر روی زمين. ای دل حکومت بر تو جاويد است حکومت بر این زمين خاکی سست است نا پايدار که حکيم اینگونه می گويد، به ثروتت نناز که به شبی بند است به کاخهايت نناز که به بادی بند است. تفاوت این دو در اینجا آشکار می شود.و چند علتی که باعث شد ورود اسلام به ایران شد:

1.انوشيروان به خاطر تخطی و نافرمانی پادشاه يمن به فرمانده خود يعنی وهزر دستور داد که نه يمن برود و ز پير تا جوان از مرد و زن بزرگ و خورد و هر زنی که از حبهس بار دارد شکمش بشکاف و فرزندش بيرون آور و کشتند و به غارت بردند که این خود باعث از بين رفتن سد بين ایران و عربستان شد

.2خسرو پرويز که انسان هوس رانی بود و بيش از هفت هزار زن داشت و همواره ميخواست که زنان بيشتری
گرد خود جمع آوری کند بواسطه عدی وزير خود برای امير عرب يعنی نعمان نامه ای نوشت و گفت که دخترت
را برای ما بفرست که نعمان سر باز می زند و همين امر باعث خشم خسرو پرويز ميشود و او را به ایران فرا خواند و به قتل می رساند.

.3خسته شدن مردم از وضع نابسامان کشور و حرج و مرجهايی که در سطوح بالای مملکتی بوجود آمده بود
ديگر علت فروپاشی دولت ساسانی بود.

4.روحانيانان و بزرگان ساسانيان رو به خرافه پرستی آورده بودند و این خود باعث سختر شدن زندگی بر
مردم شده بود به طور مثال حمام با اب سرد زيرا آتش مقدس بوده و ...

 حضرت محمد به ان نقطه از زمین امد تا کل انسانها را به راه راست هدایت کند از عرب تا ایرانی و.......

به چند حديث از حضرت محمد (ص) که نشان ميدهد ایشان چه ارزشی برای علم قائل بوده است توجه فرمایید.

حضرت محمد «ص» می فرمايد:
( و من سلک طريقا يلتمس فيه علماً سهل الله له طريقاً ﺇلی الجنة ) رواه مسلم – عن ابی هريرة «رض»
ترجمه: هر کسيکه در طلب علم ( شرعی ) قدم را گذارد. خداوند برايش راه را بسوی بهشت آسان می گرداند.
و حضرت محمد «ص» نيز در حديث ابی هريرة «رض» می فرمايد:
( ﺇذا مات ابن آدم انقطع عمله ﺇلا من ثلاث: صدقة جارية، او علم ينتفع به، او ولد صالح يد عوا له )
ترجمه: اگر اولاد آدم وفات شود، عملش قطع می گردد مگر از سه چيز: ۱- صدقه جاريه .. (مانند: خانه، مدرسه، مسجد، باغ، سرک، پل و غيره.) که از آن مسلمانان مستفيد شوند. ۲- علم نافع .. (مانند: خطابت، کتابت، کست، آموزش علم، و پخش نمودن آن به وسيله ای از وسايل عصر، ...) ۳- فرزند صالح که دعاء گوی او باشد.
از انس رضی الله عنه روايت است که رسول الله «ص» فرمودند:
(من خرج فی طلب العلم فهو فی سبيل الله حتی يرجع) و اين حديثی حسن در ترمذی موجود است.

سفر من به سوريه سفری بود با برکت  مخصوصا از لحاظ معنوی . بقول بزرگان:                             بسيار سفر بايد تا پخته شود خامی

در این مبحث فقط می خواهم در مورد مردم سوريه صحبت کنم و بنويسم انسانهای خون گرم و جذاب هستند(البته این رو با تعارف عرض نميکنم). انسانهايی که در آنها غرور جایی نداشت و بسيار آرام بودن و مثل کشور خودمان جوانانشان بی کاری خود را با دعوا پر نمی کردند و مسله جالب تر اینکه به هيچ دختری متلک يا .. نمی گفتن چيزی که در جامعه ایران به شدت رايج است و واقعان انسان را به تاسف وا ميدارد.ولی آنجا ناموساشان به راحتی در خيابانها تردد ميکردن و خبری از مزاحمت جوانان عياش و چشم چران نبود.من را در فکر فرو برد و بسيار به حال جامعه خودم تاسف خوردم.اینشالله روزی جوانان ما هم ديدگاهشان نسبت به زندگی عوض شود.

و این را هم بگويم من به هيچ جایی تعصب ندارم و هم جا را وطن خويش ميدانم و دلسوز مردم دنيا نه فقط مردمان ایران زيرا که ما همه انسانيم و انسان مورد احترام هست از هر نژاد و قومی که باشد.دوست داشتن بيش از حد باعث تعصب ميشود و تعصب باعث می شود که حق را نبينيد وقتی حق را زير پای گذاشتيد چيزی به جز تاسف به بار نمی آورد.

فقط این را عرض کنم که این دیدگاهای من هست شايد نظر شما خواننده گرامی کاملا متفاوت باشد.

رباعی از فايز دشتی در مدح حضرت علی (ع):

ای شاه نجف هر دو جهان شاهی تو        ره گمشدگان به سوی حق راهی تو

فايز    نشناستت   وليکن    داند                     الله نهی    ولی   الهی   تو

چند بیت از مثنوی بلند حادثه رمضان از استاد هاشمی زاده:

فرق بلتد میر عدالت دو نیم شد                   عالم ز درد و داغ ولایت یتیم شد
دیگر کسی به وسعت مولا اذان نگفت            از سینه های خسته ی بی همزبان نگفت
مردی که درد و غصه ی خود را به چاه گفت    در زندگی زخوف و خطر های راه گفت
دیگر چو دست حضرت مولی کریم نیست        دستی زمهر بر سر و روی یتیم نیست
دیگر غمی به وسعت این غم نمی رسد          دیگر کسی به گرد علی هم نمی رسد
در نیمه شب کجاست رفیق شکستگان           مرهم گذار سینه ی مجروح خستگان
خون گریه کن که حضرت مو لی شهید شد     یار عزیز حضرت زهرا شهید شد
هفت اسمان زغربت مولی شکسته شد          تا روز حشر. خلوت دلها شکسته شد
قربان خاک غربت نعلین ساده ا ش               پای عبور خلوت شبهای جاده اش
یک کهکشان به قلب زمان غم گذاشتند         داغی عظیم بر دل عالم گذاشتند

بوشهر شهر زيبای بندری که در کرانه خليج فارس واقع شده دارای قدمتی بيش از 3000 سال می باشد. دست تقدير این شهر را برگزيد تا زادگاه من و آغاز حرکت من به سوی این دنیای پر از زور و زر و تزویر و زشتی و زیبایی باشد. آغاز تمدن و شکوفايی این شهر به زمان عيلامی ها بر ميگردد  زمانی که به این شهر لقب ليان (به معنی شهر آفتاب) داده بودند. با ورق زدن تاریخ به نکات بیشتری برخورد می کنیم که با وضعیت کنونی این شهر اگر نه کاملا بی ربط ولی بیگانه است. با نگاهی سطحی و با روخوانی اسناد و مدارک موجود می توان به اهمیت این بندر در زمان ها و فصل های مختلف تاریخ ایران زمین پی برد. بوشهر این استان همیشه گرم و نه چندان حاصل خیز٬ چه در زمان کورش کبیر که کاخ بردک (واقع در برازجان کنونی) در آن ساخته شد و چه در زمان داریوش کبیر که ناوگان دریایی قدرتمند هخامنشی در خلیج پارس قدرتنمایی می کرد و چه در زمان ساسانیان که دژ مستحکمی به نام کلات (واقع در خورموج) در آن خودنمایی می کرد و چه در اعصار پر فراز و نشیب بعد از اسلام از جلال و شکوه خاصی برخوردار بود. بوشهر ٬ لیان٬ ریشهر یا بوخت اردشیر (به معنی آزاد شده اردشیر) یا هر اسمی که بخواهیم بر روی این سرزمین پر از آفتاب بگذاریم٬ دارای اهمیت فرهنگی٬ تاریخی و استراتژیک بوده و هست. اما افسوس که اهمیت امر نه تنها باعث جنبش٬ حرکت٬ جوش و خروش به سمت رفاه و سعادت اجتماعی نشده بلکه اگر نگوییم مانع اصلی پیشرفت که به یکی از علل اصلی آن بدل شده است. از آن همه افتخارات و فرهنگ و تاریخ به خونگرمی خویش مفتخر شده ایم و بسنده کرده ایم تا مهمان نوازی را به بیگانه پرستی و روح انتقادی خود را به سازشکاری مفرط تبدیل کنیم. ولایت ابوشهر (استان بوشهر) که زمانی با بزرگترین بنادر منطقه در رقابت بود اکنون حتی در تامین ساده ترین امکانات رفاهی خود از قبیل آب و برق عاجز مانده است. نوک تیز خنجر انتقاد نه به سمت شخص٬ فرد٬ ملت٬ یا دولت خاصی و نه به سمت بیگانگان و غیر خودی ها بلکه به سمت خودمان و خودی ها نشانه رفته و می رود. خداوند در قرآن کریم می فرماید:"ان الله لا یغییر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم". یعنی خداوند به عنوان عامل و اراده اول و مفرد تغییر ی در جبریات حاکم در جامعه ایجاد نمی کند مگر اینکه قوم به عنوان عامل دوم و جمع و مختار دست به بازنگری و تغییر خود بزنند و در خود حرکت و پویایی را زنده کنند. نه یک شخص٬ فرد٬ رهبر٬ عالم ربانی و حتی پیامبر و نه هیچ قالب دیگری (آنچنان که از فهم این آیه بر می آید) بلکه فقط و فقط مردم تشکیل دهنده یک قوم می توانند عامل تغییر روح ساکن حاکم بر آن قوم باشند. والسلام

نویسنده: مهرنگ

هر اجتماعی دارای نکات منفی و مثبتی است.من امروز نميخواهم در مورد نکات مثبت سرزمينم بنويسم اماده ام تا سرزمينم را نقد کنم زيرا این را وضيفه خود ميدانم سرزمنينی که با همه زيباييها دارای نکات بسيار منفی می باشد که دل مرا به درد آوارده و همه اینها ناشی از اطلاعات کم ما نسبت به جهان پيرامون خود است.عزيزان من متاسفانه ما خود را فرا تر از آن چيزی که هستيم ميدانيم و در يک جایی مثل ماورای زمين زندگی ميکنيم.خيلی در این مقاله ميخواهم شفاف صحبت کنم متا سفانه ما ایرانيها خود را قوم برتر می خوانيم در صورتی که در هيچ جای قران ایرانی يا هر قوم ديگری بر کسی برتری ندارد ما هميشه نژاد افغانی را زير سوال ميبريم و نميدانيم که مولانا فيلسوف بزرگ دنيا يک افغانی بوده يا که در خيلی جهات خود را برتر از اعراب ميدانيم( در صورتی که پيامبر ما و امامان ما عرب بودند)من خود جدم از سرزمين عرب به این مناطق پای گزاردند و مخصوصا ما جنوبيها بايد این موضوع را بهتر درک کنيم چون با این کشورها در رفت آمد هستيم ......

متاسفانه جامعه ما جامعه ای خالی از تفکر ميباشد و همه ما به چند خبر دل خوش کرده ايم مردم عزيز من با همه ملل هستم از فارس تا عرب تا کرد تا ترک چيزی که ما را به این وضع ناراحت کننده در آورد عدم توانايی ما در فکر کردن است ما همه مسلمانيم و وضيفه هر مسلمان دفاع از ارزشهای اسلامی است حال از هر قوم نژادی که باشند

اقوامی که در دشتی بوده اند را مد نظر قرار ميدهم و از آنان ميگويم

فايز دشتی و محمد خان دشتی فيلسوف و شاعر (فارس بن شهبان عربستان)

امير ديوان جد سادات دشتی (نوه امام زين العابدين عراق)

بلادی ها (اقوام معروفی در بحرين)

حاجیانی (اقوام ایرانی)

..........

ديگر همی بس که قران آمد که این مرزها را در نوردد و از بين ببرد این تعصبات بی جا که من از فلان

قومم او از قوم دگر و ....