میرزا باقر فرزند شیخ ابوالقاسم فرزند زایر احمد شاه از روستای چاه شیرین دهستان  گزدراز دشتی است.اجداد میرزا باقر از روسای کردوان بوده اند.پدرش شیخ ابوالقاسم به تحصیل علوم عربی و دینی می پردازد و با پوشیدن عبا و عمامه به لباس روحانی در می اید.اطلاع بیشتری از وضع و میزان تحصیل او به دست نیامده است میرزا باقر مادرش سیده است و به ساداتی که مشهور به سادات گل بانو هستند انتساب دارد.میرزا باقر برای تحصیل به نجف می رود .از حدود تحصیلات او و مدت توقفش در نجف اطلاع صحیحی در دست نیست.

میرزا باقر در جنگ  متجاوزین انگلیسی با دلیران تنگستان و دشتی و دشتستان در میدان جنگ و مبارزه دوش به دوش تفنگچیان می جنگید و سلاحی را که با ان بر روی دشمن اتش می گشود تفنگ پنج نیر فلس بوده و به همین سبب به میرزا باقر فلیس شهرت یافت.میرزا باقر در جنگ لباس خود را تغییر نداد و با عمامه و قبا جنگید و تا پایان جنگ جبهه را ترک نکرد.او از دشتی که به عزم دفاع و جهاد حرکت کرد عده ای تفنگچی به همراه اورد که اسامی چند نفر از ان ها بدین قرار است:

1)منو عبدو چه حسین جمای

2)رییس عالی کنری

3)رییس اسماعیل کنری

4)عبدلله محمد حسین حاجیانی از مردم روستای مسیله عبدی

5)محمد حسین زایر حسین جمال.

6)عبدللعلی رییس خواهرزاده میرزا باقر

7)حاج حیدر زایر احمد شاه

8)زایر حسین زایر محمد حاجی حاجیانی از روستای مسیله فخری.

خدایشان رحمت کند و روحشان شاد.

برگرفته شده از کتابحجت الا سلام و الامسلمین حاج سید محمد نبوی به کوشش: سید قاسم یا حسینی - عبدالکریم مشایخی