امروز در باره سرور زنان عالم می خواهم صحبت کنم و توضيح بدهم که چرا ایشان سرور و بهترين زن عالم هستند و نه در باره شهادت ایشان که شهادتشان جز کوچکی از زنگی این بانوی بزرگوار است.ایشان به معنای عمل بود که حضرت فاطمه شدند نگاهی به نتيجه اشان که بچه هايش است بیاندازيد که چه بچه های تربيت کرد بچه هايی که  برای نجات اجتماع و بشريت جانشان را فداع کردند این چه زنيست و چه خصوصيت هايی  داشت که به چنين درجه ای رسيد اگر به کتابخانه ایشان در کوفه نگاهی انداخته باشيد بسيار جالب است.و اما در مورد گرفتن حق و نشان دادن باطل چقدر تلاش کردند حالا بعضی ها می گويند ایشان چه خدمتی کردند نه دکتر بودند نه دانشمند که حال عده ای را خوب کند يا علمی که به درد مردم بخورد.حال به الفرض که ایشان دکتر بود و توانسته بود يک میليون انسان را خوب کند آيا این انسانها آدمهايی خوبی بودند ايا این انسانها به درد اجتماع ميخوردند چه بسيار دکترانی که  فرزندانشان به بی راه رفتند چه بسيار دکترانی که در خدمت پادشاهان ظالم بودند و آنها را خوب می کردند تا به مردم بهتر ظلم کنند.ولی فرزندان فاطمه برای خوشبختی برای عدالت برای سربلندی مردم جان دادند که ميبينيد که اگر يک نفر پيرو ایشان شود و فرزندانشان می شوند خمينی ميشوند مصدق ميشوند ريس علی و خالو حسين و در برابر ظلم می ایستند تا مردمشان آزاد زنگی کنند.حال يک نفر اتم را اختراع کرد چه خيری برای مردم داشت جز ترس از روزی که بيايند و بمبی بزنند و ويران کنند  بکشند و ترس ایجاد کنند اول بايد مردم دنيا عدالت پذير شوند که اگر نشوند همين وضع دنياست که ميبينيم.

و به این جمله توجه کنيد ضربت علی فی يوم الخندق افضل من عباده الثقلين تفکر فی هذا الموضوع؟ ضربه علی در خندق برتر است از عبادت انس و جن چرا لطفا فکر کنيد؟

چون که آن برای نجات بشريت از ظلم و گمراهی بود و عبادت فقط شخص را در بر می گيرد.

علم طبابت عده ای را در بر ميگيرد و عدالت بشريت را.

مالک اشتر بهتر است تا ابن سينا چون که برای دفاع از عدالت شمشير زد و ابن سينا برای خوب کردن پادشاه.

این کجا و آن کجا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

پس ميبينيد که دفاع از عدالت والاترين چيز است که فاطمه به فرزندانش يا د داد.

پس فاطمه بهترين زن عالم و بانوی زنان عالم است.

فاطمه فاطمه است نه دختر پيامبر نه زن علی ...

فاطمه فاطمه است.

العدل و الجود   عدالت و بخشش

قال علی (ع):العدل یضع المور مواظعها و الجود یخرجها من جهتها و العدل سایس عام و الجود عارض خاص فالعدل اشرفها و افضلها.

حضرت علی می فرماید:عدالت هر چیزی را در جای خود می نهد و در حالی مه بخشش ان را از جای خود خارج می سازد.عدالت تدبیر عمومی مردم است در حالی که بخشش گروه خاصی را شامل است پس عدالت شريفتر و برتر است.

حاج سيد محمد صادق فرزند حاج سيد علی نبوی در سال 1318 هجری قمری در روستای چاوشی  دشتی به دنيا آمد.به سن هفت سالگی به مکتبخانه ی شيخ علی بن شيخ حمود رفت و به مدت شش سال در آن مکتبخانه به فرا گرفتن قران مجيد و پاره ای از کتب فارسی پرداخت.سپس در سن سيزد ه سالگی برای تحصيل مقدماتی علوم عربی به قريه ميانخره خدمت استاد سيد علينقی دشتی شتافت.و در سن 18 سالگی که دوره کتب صرفی و نحوی را به پايان رسانيد.و در سن 20 سالگی ازدواج کرند.

بنا بر طبق شجره نامه سادات دشتی با سی و نه واسطه نسبش به حضرت امام زين العابدين علی بن حسين منتهی می گردد.و ایشان در بعضی از نقات استان به تدريس پرداختند ولی هميشه در شعر شاعری نمونه بودند.سيد محمد صادق نبوی در روز دهم آذر 1369 خورشيدی برابر با 12 جمادی الاول۱۴۱۱ ه ق در بوشهر زندگی را بدرود گفتند.دو رباعی بسيار زيبا از استاد نبوی:

این خشت که زير پای این بنيان است       اغشته به خون صد هزار انسان است

فردا که من و تو نيز در خاک رويم               تا پيکر ما خشت کدامين ايوان است

-----------------------------------------------------

اين خشت سر بزرگواری بوده است          يا از سر شاه و شهرياری بوده است

امروز که   زير   پا   لگد  مال   شود            در دوره خويش تاجداری بوده است

----------------------------------------------------

من کشته نفس سر کش خويشتنم            سر گشته و آواره دور از وطنم

خواهی که هويت من را بشناسی                آن  ذره ناچيز  فرو مايه منم

---------------------------------------------------

طومار صفت به دور خود می پيچم           وز گردش دور خويش دايم گيجم

ماهيت من اگر زمن می پرسی               من حاصل ضرب هيچ اندر هيچم

و چند شعری از ایشان که در سوگ فرزندان جوانش سروده است:

هزار افسوس کز جسمم روان رفت        ز  پيشم  ان  نگار  مهربان رفت

چنان از من به سرعت روی برتافت     که گويی تير از شست کمان رفت

--------------------------------------------

فراقت از من برده طاقت هوش         اجل کو تا مرا گيرد در آغوش

زچشمم آب وز دل ريزد آتش           ميان آب و آتش ميزنم جوش

-------------------------------------------

زسوز دل زنم آتش بر افلاک           کنم جای گريبان سينه را چاک

نداند حال زارم غير آن کس            که فرزند جوان را کرده در خاک

و این هم يک شعر از ایشان که در مورد کمک به بيچارگان است و اینکه بايد با ظالم و ستمگر جنگيد:

نصيحتی است  مرا  با   تو ای     عزيز   پدر           بشرط انکه در گوش گوشواره کنی

به هر مقامی که باشی خدای را می باش            مدام  کار  ستمديدگان  اداره  کنی

به دستگيری  بيچارگان   بکوش     بکوش             نياز نيست در این باره استخاره کنی

به دوستان  وفادار     مهربان    می باش               حواله سر دشمن به سنگ خاره کنی

برگرفته از کتاب دشتی و دشتستان

محقق و نويسنده: استاد عبدالمجيد زنگويی